CZY WIESZ, ŻE…?
Księżna Dobrawa, żona Mieszka I. pochodziła z Czech.
Dobrawa była księżniczką z czeskiego rodu Przemyślidów, córką króla Pragi, Bohemii oraz Krakowa (Kraków w X. wieku znajdował się na terenie Państwa Wielkomorawskiego), a także bratanicą św. Wacława (patrona Polski i Czech).
Na ślub z Mieszkiem zgodziła się za namową swojego ojca i praskich duchownych pod warunkiem, że przyszły mąż odprawi swoje siedem żon oraz przyjmie chrzest.
Dobrawa w czasie swojego małżeństwa doprowadziła do przyjęcia przez Polskę chrześcijaństwa. Niemiecki kronikarz Thietmar napisał o niej:
„Przedstawię resztę czynów znakomitego księcia Polan, Mieszka, o którym pisałem szeroko w poprzednich księgach. W czeskiej krainie pojął on za żonę szlachetną siostrę Bolesława Starszego, która okazała się w rzeczywistości taką, jak brzmiało jej imię. Nazywała się bowiem po słowiańsku Dobrawa, co w języku niemieckim wykłada się: dobra. Owa wierna wyznawczyni Chrystusa, widząc swego małżonka pogrążonego w wielorakich błędach pogańskich, zastanawiała się usilnie nad tym, w jaki sposób mogłaby go pozyskać dla swej wiary. Starała się go zjednać na wszelkie sposoby, nie dla zaspokojenia trzech żądz tego zepsutego świata, lecz dla korzyści wynikających z owej chwalebnej i przez wszystkich wiernych pożądanej nagrody w życiu przyszłym.”
Czeska księżniczka miała ufundować kościoły w Poznaniu oraz Gnieźnie.
W 977 roku została pochowana pod głównym ołtarzem w katedrze gnieźnieńskiej (większość historyków w ostatnim czasie nie potwierdza jednak tej tezy).
Mieszkowi Dobrawa urodziła dwoje dzieci – Bolesława (zwanego Chrobrym, księcia i króla Polski) oraz Świętosławę (królową Szwecji, Danii i Norwegii).
Po śmierci Dobrawy sojusz polsko-czeski został osłabiony.